A A A

Teotihuacan - stąd bliżej do nieba

 

Nazwa miasta, która znaczy Tam, gdzie ludzie stali się bogami, została nadana przez Azteków. Traktowali oni opuszczone miasto jako mityczny cmentarz. Teotihuacan znajduje się na wysokości około 2300 m n.p.m., między dzisiejszymi miastami Meksyk i Puebla.
Teotihuacan było stolicą potężnego imperium, które wywarło duży wpływ na Azteków, Zapoteków i inne prekolumbijskie kultury. Zostało zbudowane w dobrze nawodnionej równinnej dolinie, po północnej stronie Doliny Meksyku. Wielkim plusem było sąsiedztwo nigdy niewysychających źródeł, które dawały możliwość stałego  nawadniania pól uprawnych.
Historia miasta sięga 100 roku p.n.e. kiedy to skończono budowę piramidy Słońca. Stożkowata budowla ma 220 m szerokości i 225 m długości oraz 65 m wysokości. Do budowy zużyto 2 mln ton ziemi, bazaltu i innych materiałów budowlanych. Na  samym szczycie piramidy znajduje się świątynia kultu Słońca. Zachodnia ściana budowli skierowana jest dokładnie w kierunku, gdzie zachodzi słońce podczas letniego przesilenia.
Dalej znajduje się Piramida Księżyca, której podstawa ma wymiary 150 na 120 metrów, natomiast wysokość 43 metry. Zbudowana jest bardzo podobnie jak Piramida Słońca,  z kolejnych tarasów stawianych na skarpach.
Z I wieku n.e. pochodzi Cytadela z bogato zdobioną piramidą boga Quetzalcoatla (Pierzastego Węża). Cytadela otoczona jest 15 świątyniami z platformą, na której znajduje się ołtarz.
W latach 350-650 n.e.,miasto przeżywało rozkwit, kiedy to pełniło ono rolę centrum religijnego i handlowego. Teotihuacan miał około 200 tys. mieszkańców, a jego powierzchnia wynosiłą 40 km².
W 650 roku pożar zniszczył miasto, a ludność zaczeła się buntować przeciw  warstwom rządzącym. Miasto zaczyna podupadać, aż w 750 roku zupełnie opustoszało.
Warto zauważyć, że Teotihuacan to wyjątkowe miasto, zarówno ze względu na architekturę, jak i na znaczenie historyczne. Miasto znajduje się na Liście Dziedzictwa Kultury UNESCO.

Obecnie teren miasta wynosi ok. 20 km kw. Aż trudno uwierzyć, ale naukowcy twierdzą, że w mieście zamieszkiwało ok. 200 tys. osób. Zajmowali oni parterowe kompleksy pomieszczeń w kształcie kwadratu otoczonych murem. Domostwa bogatszych umiejscowione były  bliżej głównego traktu, nazwanego później przez Hiszpanów Drogą Umarłych. Domy były ozdabiane od wewnątrz kolorowymi obrazami przedstawiającymi zazwyczaje mitologiczne, sceny i postacie.

Przed wejściem do historycznego miasta można skusić się na oglądnięcie widowiska, którego bohaterami są "ludzie – ptaki”.  Przedstawienie pokazuje mężczyzn, którzy wspinają się na wysoki słup po czym jeden z nich staje na malutkiej platformie na czubku i zaczyna grać na flecie. Czterej pozostali przymocowani do słupa sznurami rzucają się w dół. Najpierw jednak, kręcą się kilkanaście razy wokół słupa, jak na karuzeli.

Gorąco polecam to widowisko.

Reklama Reklama Reklama Reklama